Eau de Vie van Haaksbergs fruit

In 2019 was de zomer heet en droog. Het leidde in Haaksbergen, bijna de droogste plek van Nederland, tot ene zeer wisselende fruitoogst. De appels waren sons klein en soms vol (bijvoorbeeld rondom de Buurserbeek). De perenoogst viel tegen: zeer weinig suikers. Daarnaast zijn de echt smaakbrengende perenrassen (zoals de Williamspeer), weinig vertegenwoordigd in de gemeente. De mispels waren laat (eind oktober, begin november) en hadden kleine vruchten. De kweepeer gaf ook een wisselende opbrengst door de gemeente heen.

Haaksbergse Appeltjes en Haaksbergse Appels op Hout Cuvée 2019

Op ruim 15 plaatsen in Haaksbergen werden appels geplukt. Meerdere soorten van zowel pluk- als valfruit vormen een blend die we Cuvée 2019 hebben genoemd. De appels hebben de volgende procesvolgorde doorstaan: uitzoeken, wassen, ontstelen, ontdoen van o.a. oorwormen, snijden, verpulpen, gisten, stoken. De helft van het distillaat kreeg no geen hout-touch. Het leidde tot twee versies: een blanke en een houtkleurige (medium toasted Frans Eiken)

Mispel

Werd in 2019 al het eerste Mispeldistillaat (pluk 2018) gepresenteerd, in 2020 komen we wederom met een beperkte oplage van de mispels die in 2019 werden geplukt. Met vereende krachten en veel handjes werden de vrij onbekende vruchten in tuinen en op (oude) boerenerven geplukt en in gisting gezet. De opbrengst is laag, de smaak is heel typisch ‘mispel’ geworden: aards en stuivend.